FAIRPLAY

Fair Play is een interactieve scholenvoorstelling (VO, vanaf 13 jaar) van DEGASTEN in samenwerking met de Anne Frank Stichting en een onderdeel van het Fair Play programma.

Regie: Elike Rovers en Rutger Esajas

Anouk Saleming schreef het stuk. Ik schreef i.s.m. de spelers vijf nieuwe monologen voor de herneming van het stuk in het nieuwe seizoen.

Thijs:
Kom niet te dichtbij

Niet aanraken
Houd afstand
Ik ben ziek. Ernstig ziek.
Alleen wat voor ziek?
Net als een mongooltje?
Is een mongooltje ziek?
Oooh, of mag ik dat niet zeggen?
Wat is ‘ziek’? Ja, dat je niet gezond bent.
Maar ik voel me kerngezond
En gelukkig ook.
Kan iemand anders dan jijzelf weten of je ziek bent?
Stel je voor, een kerngezond iemand in een ziekenhuisbed.
‘Hoe gaat het?’ vraag de dokter. ‘Prima’. Zeg ik.
‘Oh, dan klopt er iets niet, blijf nog maar een paar dagen liggen’.
Maar misschien… als ze me maar lang genoeg in dat ziekenhuis houden,
ga ik zelf ook nog geloven dat ik ziek ben.

Ik wil weten hoe dingen werken, hoe ze in elkaar steken.
Ik haalde vroeger altijd bestuurbare autootjes uit elkaar.
Daarom werd ik elektricien.
Ik ben benieuwd of jij van binnen zou kunnen zien of ik ziek ben 
Wat zou er gebeuren als je mij in stukken breekt.
Dat schijnen ze te doen met homo’s.
In elkaar rammen, kapot maken.

Ik kan mensen gewoon heel mooi vinden.
En als ik iemand mooi vind, dan zeg ik dat.
Als ik een knappe man op tv zie dan zeg ik het.
Je kunt mensen toch gewoon mooi vinden
Ik vind jou mooi.
En jou ook.
Ik hou gewoon van mensen.

Nancy:
Doe je ogen eens dicht?

‘Ziggo internet, tv en bellen, hallo met Nancy’.

Hoe klinkt mijn stem?
Mooi of lelijk?
Dom of slim?
Zwart of wit?
‘Je bent echt mooi voor een donker meisje.’
‘Ik ken nog iemand met deze huidskleur.’
Halfbloedjes pesten me. Ze zeggen: ‘Zwarte aap.’
Dat maakt hen blanker.
Er is een test waarin jonge zwarte meisjes een witte of zwarte pop kunnen kiezen.
Ze kiezen een witte: ‘good girl’. Ze wijzen naar de zwarte: ‘bad girl’.
Iedereen wil blank zijn.
Je kent toch skin bleaching?
Ie-de-reen wil blank zijn.

Als een blanke vrouw in het zwembad zegt: ‘Gaan we gezellig zwarte pietje spelen?’ en ik mezelf verdedig, ben ik meteen die agressieve ghetto chick.
Soms denk ik… zou het leven niet gemakkelijker zijn als ik blank was?
Blank is de kleur van de geschiedenisboeken
Blank is de kleur van de helden, van het verzet.
Nederlanders zijn verzetshelden, toch? Of niet?
Ik zit in de klas en hoor niets over waar ik vandaan kom.
Waar ben ik op de tijdslijn?

Ik ben het witte heldenverhaal gaan geloven, gaan leven,
en ben vergeten
wie ik ben
wie of wat mag ik zijn.
Het wordt tijd om m’n shine te pakken.
Where is the black girl?
Here she is!

 

 

Reacties zijn gesloten.